نقدی بر رویکرد اقتصادی دهه گذشته / سید محمود مصفا کارشناس اقتصاد بین الملل

کد خبر 52217 1400-06-16 14:09
زمان تقریبی مطالعه 4دقیقه

از منظر کارشناسی در حوزه اقتصاد بین الملل این باور وجود دارد که از ظرفیت اقتصاد ایران در دهه گذشته استفاده مناسب صورت نگرفته است. از جمله مؤلفه هایی که در هر کشوری باعث رشد و جهش اقتصادی می گردد، داشتن نیروی کار، منابع سرزمینی، تجارت هدفمند با شناسائی بازارهای داخلی و خارجی و مدیریت متناسب با تحولات جهانی در عرصه اقتصاد و تجارت می باشد. در دهه گذشته ابزار فشار تحریمی هدفمند عاملی می توانست باشد که مشکلات ساختاری در حوزه های همچون صنعت، تولید، بازرگانی، پولی و بانکی کشور به نحو مطلوب شناسائی گردد و با اخذ نظر کارشناسان و اقدام علمی و عملی شاهد جراحی بزرگ در ساختار اقتصادی کشور باشیم، اما متأسفانه وابستگی بیش از حد به اقتصاد نفت و سوء مدیریت باعث عقب ماندگی فراوانی در این بخش شد و بسیاری از مشکلاتی که در امور روزمره مردم بوجود آمد توسط متولیان امر به تحریم ها مرتبط داده شد، فارغ از این که همه ما اذعان داریم که تحریم های ناعادلانه سهمی در مشکلات اقتصادی کشور داشته است، لکن کارشناسانی که منصفانه تحولات اقتصادی کشور را بررسی می کردند بارها اذعان نمودند که بخش مهمی از مشکلات بوجود آمده ناشی از مدیریت نامناسب بخش های مختلف دولتی و نیز عدم پیاده سازی اصلاحات اقتصادی در راستای اقتصاد مقاومتی مورد تأکید مقام معظم رهبری بوده است. از اصلی ترین وظایف متولیان اقتصادی پیش بینی شرایط بازار، عرضه و تقاضا و به تبع آن مواد اولیه و خوراک صنایع در کشور می باشد. در همین راستا نیز تعدادی از کشورها که دارای ظرفیت های اقتصادی مشابه ایران می باشند سالهاست برنامه ریزی هایی را در راستای کاهش وابستگی به مواد اولیه با مکانیزم تولید داخل و تأمین خوراک صنایع از مسیرهای امن از کشورهای دیگر داشته اند تا در شرایط حساس، اقتصاد و تولید داخلی کشورهای مزبور با کمترین چالش مواجه شود. این در حالی است که به زعم کارشناسان مطلع، بسترهای تولید مواد اولیه در بخش های مختلف در کشور وجود داشته و قطعاً فعال نمودن این بخش و کاهش وابستگی به واردات مواد اولیه می تواند جلوی بسیاری از تکان ها به اقتصاد کشور را بگیرد و به عنوان بخش مهمی از اقتصاد مقاومتی باشد. لذا این عوامل و عدم تصمیم گیری سریع و متناسب با واقعیات میدانی توسط مدیران متولی این امر باعث گردید تا هر فشاری که از خارج از کشور به اقتصاد داخلی ایران وارد شود اقتصاد و معیشت مردم تحت الشعاع قرار بگیرد. فلذا اگر سیاستگذاری و تصمیم سازی درست و متناسب با ظرفیت های موجود و در کنار آن اصلاحات اقتصادی همچون اصلاح نظام مالیاتی، تغییر اصولی ساختار بانکداری که متأسفانه طی دهه های گذشته به جای کمک به تولید به بنگاهداری روی آورده اند، اصلاح روشهای واگذاری و خصوصی سازی که یکی از عوامل بی اعتمادی مردم نیز گردیده است، استفاده واقعی از ظرفیت مناطق آزاد که در حال حاضر به جای صادرات محور بودن، واردات محور شده اند و به طور کل رفتن به سمت تولید پایدار و متنوع سازی تولیدات در حوزه های مختلف صنعتی و خصوصاً صنایع پائین دست صنعت نفت همچون پتروشیمی هاکه جدای از ارز آوری بالا برای کشور امکان تحریم آن بدلیل تنوع محصولات و نیز نیاز مبرم کشورها صنعتی و منطقه پیچیده تر بود، می توانستیم بسیاری از گره های اقتصادی کشور را باز کرده و به سمت یک اقتصاد مقاوتی در راستای فرمایشات رهبر معظم انقلاب حرکت نمائیم. لذا این باور وجود دارد با تصمیمات مدیریتی و دارای پشتوانه علمی می توان بسیاری از مشکلات کشور را حل نمود و مسیر اقتصاد، صنعت، تولید و تجارت کشور را به شکلی پویا و در تراز ظرفیت های موجود کشور فعال نمود. 


|

از مسیرنیوز انتشار دهید :

یادداشت ها





آخرین خبرها
پربازدیدترین خبرها